CARLA IRENE FURINGO
Przemoc seksualna stanowi jedną z najpoważniejszych form przemocy wobec kobiet i jest wielokrotnym naruszeniem praw człowieka. W swoim orzecznictwie Międzyamerykański Trybunał Praw Człowieka opracował szczegółowe standardy jej konceptualizacji, klasyfikacji i karania, uznając jej bezpośredni wpływ na integralność osobistą, godność, a w niektórych przypadkach jej równoważność z torturami. Niniejszy artykuł systematycznie analizuje standardy opracowane przez Trybunał Międzyamerykański w zakresie przemocy seksualnej, w oparciu o badanie jego głównych precedensów, ze szczególnym uwzględnieniem szerokiej i autonomicznej definicji tej formy przemocy, jej klasyfikacji jako tortur lub okrutnego, nieludzkiego lub poniżającego traktowania oraz wzmocnionych obowiązków państw w zakresie zapobiegania, dochodzenia, karania i zadośćuczynienia. W artykule krytycznie przeanalizowano również niechęć Trybunału Międzyamerykańskiego do uznania przemocy seksualnej za autonomiczny wpływ na prawo do życia, z wyjątkiem przypadków kobietobójstwa, i problematyzuje to ograniczenie z perspektywy płci i praw człowieka.