Désiré Herimanana
Jeśli rząd zamierza dokonać korekty makroekonomicznej, nie ma bardziej aktualnych narzędzi niż planowanie finansowe. Planowanie finansowe stanowi strategię średnioterminowej korekty makroekonomicznej. Obserwacje dotyczące przepływów wynikających z tego w sektorze realnym, sektorze zewnętrznym, administracji centralnej oraz sytuacji monetarnej można zrozumieć dzięki wzajemnym powiązaniom makroekonomicznym. Zatem znajomość zestawu polityk, choćby tylko monetarnych, dotyczących interwencji banku centralnego, pozwoliłaby ocenić realność planowanych działań. Niemniej jednak uprawnienia w zakresie programowania należą wyłącznie do rządu. Tak więc, jeśli realizowana polityka nie odpowiada wymaganiom rzeczywistości gospodarczej, to zarzuty kierowane są pod adresem osób odpowiedzialnych za opracowanie danego programu. W każdym razie przejściowy charakter rządu w latach 2009-2013 nie pozwala oczekiwać osiągnięcia zamierzonego efektu w ramach wspomnianego programowania.