Amira Horchani / Jihen Ladib / Naoufel Jarray
Od czasu pojawienia się pierwszego sztucznego polimeru, celuloidu, polimery przeszły znaczny rozwój i obecnie zajmują kluczowe miejsce w przemyśle farmaceutycznym i medycznym. Ich zróżnicowane właściwości fizykochemiczne wyjaśniają ich szerokie zastosowanie jako substancji pomocniczych, zwłaszcza ze względu na właściwości wiążące, żelujące i filmotwórcze. Pozwalają one również kontrolować uwalnianie substancji czynnych, poprawiać ich biodostępność oraz ułatwiać ich transport przez bariery biologiczne. W dziedzinie szczepionek niektóre polimery stanowią innowacyjne adiuwanty zdolne do wzmacniania odpowiedzi immunologicznej. W onkologii ich włączenie do systemów nanocząsteczkowych sprzyja ukierunkowanemu dostarczaniu leków i przyczynia się do zmniejszenia ich toksyczności. W dziedzinie wyrobów medycznych są one wykorzystywane do projektowania implantów, biomateriałów do inżynierii tkankowej oraz powierzchni funkcjonalizowanych do celów terapeutycznych. W ten sposób polimery stanowią kluczowy obszar innowacji farmaceutycznych, wymagający intensyfikacji badań i zwiększenia inwestycji.
