Nirmal Gurung
Niniejsze opracowanie stanowi analizę powieści Virginii Woolf „Pani Dalloway' jako krytyki burżuazyjnych struktur ideologicznych w Anglii po I wojnie światowej. W pracy tej wysuwana jest teza, że fragmentaryczność i pustka charakteryzujące życie bohaterów nie mają wyłącznie charakteru osobistego czy psychologicznego, lecz są materialnym wytworem sprzeczności późnego społeczeństwa kapitalistycznego oraz ideologicznego wyczerpania jego form kulturowych. Większość interpretacji powieści skupiała się na indywidualnym kryzysie Clarissy Dalloway, zestawieniu jej życia z szaleństwem Septimusa Smitha lub modernistycznych eksperymentach powieści. Interpretacje te nie pozwalają zrozumieć materialnych i ideologicznych uwarunkowań, które generują dylematy moralne i psychologiczne, przed jakimi staje podmiot burżuazyjny. W niniejszym opracowaniu postawiono trzy pytania: w jaki sposób powieść „Pani Dalloway' przedstawia sposób, w jaki burżuazyjne struktury ekonomiczne i ideologiczne kształtują i zniekształcają świadomość? W jakich formach przedstawiona w powieści wizja fragmentacji odzwierciedla sprzeczności ideologiczne wywołane przez społeczeństwo kapitalistyczne? Dlaczego powieść przedstawia kulturę burżuazyjną jako pustą i autodestrukcyjną?
