Nirmal Gurung
W niniejszej książce autor twierdzi, że powieść Josepha Conrada „Tajny agent' stanowi krytykę ideologii kapitalistycznej i burżuazyjnej, sugerując, że upadek i zepsucie przedstawione w powieści nie wynikają z indywidualnych porażek, lecz z materialnych sprzeczności późnego kapitalizmu. Niniejsza praca odchodzi od interpretacji skupiających się na tragedii bohaterów i stawia trzy pytania. W jaki sposób powieść „Tajny agent' przedstawia wpływ kapitalistycznych struktur gospodarczych na kształtowanie i zniekształcanie relacji międzyludzkich? W jaki sposób przedstawiona w powieści wizja upadku odzwierciedla sprzeczności ideologiczne wywołane przez społeczeństwo burżuazyjne? Dlaczego w powieści „Tajny agent' kapitalizm jest przedstawiony jako z natury samoniszczący? Neomarksistowska interpretacja, wykorzystująca koncepcje hegemonii kulturowej Gramsciego, ideologicznych aparatów państwowych Althussera oraz kultury samozaprzeczenia Adorno, ujawnia, w jaki sposób pragnienie burżuazyjnej szacowności podważa świadomość samego Verloca, anarchiści są jedynie produktami systemu, przeciwko któremu się buntują, a los Winnie pokazuje tendencję kapitalizmu do sprowadzania relacji do transakcji. Ostatecznie Conrad przedstawia kapitalizm jako system autodestrukcyjny, który wyklucza prawdziwe relacje międzyludzkie.
