Andrea Senn
Małe dzieci dotknięte niepełnosprawnością są zazwyczaj pod opieką kilku terapeutów i muszą realizować wyznaczone przez nich cele terapeutyczne. Gdzie jednak pozostaje miejsce na własną zabawę dziecka? Często zabawa tych dzieci wygląda inaczej ze względu na ich niepełnosprawność. Dlatego tym ważniejsze jest odkrywanie ich potencjału. Aby dziecko mogło go dalej rozwijać, należy zastanowić się, jak mu w tym pomóc. Kluczowa jest tu zmiana roli z terapeuty na asystenta. Głosem dziecka jest zabawa. Pozwólmy również dzieciom z niepełnosprawnością zabrać głos poprzez swoją zabawę!